Serwis używa cookies. Korzystając z serwisu wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Zapoznaj się z polityką prywatności.
zamknij   

szukaj

2012-03-29 17:08:02

Incydent z USS Maddox

     Na początku sierpnia 1964 roku, na wodach Zatoki Tonkińskiej, doszło do incydentu, który stał się kroplą która spowodowała zwiększenie zaangażowania militarnego Stanów Zjednoczonych w konflikt wietnamski. Doszło wówczas do wymiany ognia pomiędzy niszczycielem USS Maddox oraz kutrami torpedowymi Północnego Wietnamu.

   W 1964 roku rozpoczęło się stopniowe angażowanie sił zbrojnych Stanów Zjednoczonych w konflikt wietnamski. W ich ramach US Navy prowadziła działania rozpoznawcze, którego celem było rozpoznanie i rozpracowanie północnowietnamskiego systemu radiolokacyjnego, który był rozmieszczony wzdłuż wybrzeża, a który odpowiadał za dozór przestrzeni powietrznej. Zadanie to nosiło oznaczenie kodowe De Soto Patrols i było realizowane przy pomocy niszczycieli i krążowników, w ramach rutynowych patroli na wodach Azji Południowo-Wschodniej. Cel ten był powiązany z planami Departamentu Obrony Stanów Zjednoczonych – w ramach OpLan 37-64 zakładano zniszczenie, przez lotnictwo, celów strategicznych na terytorium Wietnamu Północnego. Głównym rejonem wykonywania rozpoznania były wybrzeża Zatoki Tonkińskiej, gdzie dowódcy okrętów mieli manewrować w odległości około 20 mil morskich od brzegu, tak aby można było prowadzić rozpoznanie wzrokowo-fotograficzne, które wspierało działalność radioelektroniczną.

USS Maddox należał do budowanego podczas II wś typu Sumner.

   W lipcu 1964 roku zadanie realizacji rozpoznania przypadło niszczycielowi USS Maddox, który miał przeprowadzić zwiad w rejonie Vinh Son. Jednostka ta, wówczas, miała już za sobą dwadzieścia lat owocnej służby w szeregach amerykańskiej floty – niszczyciel należał do typu Allen M. Summer, został wcielony do linii w czerwcu 1944 roku, miał za sobą działalność bojową w czasie II wojny światowej (łącznie z uszkodzeniem przez samolot kamikadze) oraz wojny koreańskiej. W rejon działania okręt wpłynął 31 lipca 1964 roku, po uzupełnieniu paliwa z jednostki zaopatrzeniowej.

   Pierwszy kontakt z okrętami północnowietnamskimi niszczyciel zaliczył 1 sierpnia, trzy ścigacze eskortowały wówczas grupę kilkunastu jednostek przybrzeżnych. Aby nie zaogniać sytuacji, dowódca okrętu rozkazał oddalenie się od wybrzeża na odległość 30 mil morskich. W nocy niszczyciel ponownie zbliżył się do wybrzeża (na odległość 25 mil), odnotowano wówczas wzmożoną aktywność środków łączności wojsk Wietnamu Północnego.

   2 sierpnia 1964 roku, około 15.00 czasu lokalnego, wykryto trzy, szybko zbliżające się jednostki – zostały one zidentyfikowane jako kutry torpedowe typu P-4, należące do 135. Dywizjonu Torpedowego. Kiedy, pomimo sygnalizacji, zbliżyły się do niszczyciela na odległość poniżej 10000 metrów, USS Maddox oddał trzy strzały ostrzegawcze. Ogień artyleryjski spowodował, że Wietnamczycy nie rozpoczęli odwrotu, a wręcz przeciwnie – rozpoczęli atak z wykorzystaniem posiadanych torped. Wedle dostępnych źródeł, odpalono wówczas cztery torpedy – wszystkie niecelne – oraz ostrzelano z szybkostrzelnej artylerii pokładowej, te drugie spowodowały trafienie osłony stacji radiolokacyjnej. W rewanżu amerykański okręt rozpoczął ostrzał z posiadanej artylerii, uszkadzając dwie jednostki północnowietnamskie. Około godziny 16.30 na miejsce boju dotarły cztery samoloty myśliwskie Vought F-8 Crusader z lotniskowca USS Ticonderoga, które zaatakowały wycofujących się Wietnamczyków przy pomocy zasobników z pociskami niekierowanymi. Atak lotnictwa doprowadził do zatopienia jednego z kutrów oraz uszkodzenia trzeciego z atakujących. W tym czasie USS Maddox wycofywał się na wody południowowietnamskie, gdzie miał dołączyć do niszczyciela USS Turner Joy.

Fotografia z 2 sierpnia 1964 roku pokazująca atak kutrów torpedowych.

  Incydent z 2 sierpnia nie spowodował zmiany polityki amerykańskiej. Prezydent Johnson zdecydował o nie realizowaniu ataków odwetowych, skupiając się na dalszych misjach zwiadowczych – tym razem w rejon zagrożenia miały wpłynąć oba niszczyciele.

    Para okrętów przekroczyła granicę morską obu państw wietnamskich w nocy 3 na 4 sierpnia. Około 19.30 czasu lokalnego 4 sierpnia, stacje radiolokacyjne złapały podejrzane echa szybko poruszających się jednostek pływających, co zinterpretowano (być może błędnie) jako próbę kolejnego ataku – jako wsparcie wezwano lotnictwo z lotniskowca USS Ticonderoga (piloci nie zlokalizowali wzrokowo żadnego z kontaktów, wskazywanych przez okręty). Około 21.30 USS Turner Joy otworzył ogień według wskazań radaru, stacje hydroakustyczne obu wykryły torpedy, a obsługa jednej z wież artyleryjskich rozpoznała sylwetkę kutra torpedowego typu P-4. Ostatecznie wymiana ognia zakończyła się tuż przed północą, oba amerykańskie niszczyciele wycofały się na otwarte wody i na południe.

    Pomimo licznych wątpliwości (braku zdjęć, relacji świadków oraz meldunku dowódcy zespołu o możliwości wadliwej pracy urządzeń elektronicznych) informacje o incydencie przesłano do Waszyngtonu. 5 sierpnia, na rozkaz prezydenta Johnsona, lotnictwo morskie (stacjonujące na lotniskowcach USS Ticonderoga oraz USS Constellation) przeprowadziło ataki odwetowe na cele w Wietnamie Północnym. Był to jeden z kroków do eskalacji konfliktu wietnamskiego oraz zwiększenia zaangażowania militarnego Stanów Zjednoczonych w tej części świata.

Łukasz Pacholski




Rejestracja

Funkcja chwilowo niedostępna

×

Logowanie

×

Kontakt

×
Bojowy wóz rozpoznawczy Svatawa (BWR-1S/BPzV/BPsV)

Bojowy wóz rozpoznawczy Svatawa (BWR-1S/BPzV/BPsV)

Gdy w armiach potencjalnego przeciwnika - NATO, w latach 80-tych XX wieku rozpoznanie ogólnowojskowe realizowano poprzez kołowe czy to gąsienicowe ...

więcej polecanych artykułów