• Tweet

38 pomysłów na skok technologiczny w wyposażeniu armii, NCBiR sfinansuje kolejne programy

     Narodowe Centrum Badań i Rozwoju ogłosiło 22 lipca br. konkurs 4/2013 na wykonanie projektów w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa. Spośród 93 tematów 38 dotyczy Ministerstwa Obrony Narodowej. Na chętnych do podjęcia wyzwania NCBiR oczekuje do 22 września br.

Planowane do przeprowadzenie prace obejmują:

• Wóz Wsparcia Bezpośredniego (WWB) – opracowanie, wdrożenie i przeprowadzenie badań prototypu z armatą kalibru 120 mm i automatem ładowania znajdującym się w tylnej części wieży. Podwozie bazować ma na bazie Uniwersalnej Modułowej Platformie Gąsienicowej (UMP6, wersja ciężka). Masa WWB sięgać ma maksymalnie około 35 ton. Projekt podzielony jest na 6 etapów o łącznym czasie 42 miesięcy, z czego sam prototyp ma powstać w ciągu 30 miesięcy. Głównym zadaniem WWB będzie likwidacja silnie opancerzonych pojazdów oraz wsparcie pododdziałów zmechanizowanych.

• Nowy, bojowy, pływający wóz piechoty – konstrukcja pływającego BWP ma umożliwiać zabieranie na pokład drużyny piechoty. Uzbrojenie pojazdu składać się ma przede wszystkim z armaty kalibru 30-40 mm oraz zintegrowanego z systemem przeciwpancernego pocisku kierowanego Spike. Wieża będzie bezzałogowa i identyczna z opracowywaną dla KTO Rosomak. Na projekt (efekt końcowy – dokumentacja konstrukcyjna) przewidziano 36 miesięcy.

• Nowy Lekki Opancerzony Transporter Rozpoznawczy – pojazd 2-3 osiowy z niezależnym zawieszeniem i napędem na wszystkie osie, pływający z możliwością także brodzenia, wyposażony m.in. w aktywny system obrony. Opancerzony nowymi lekkimi materiałami zabezpieczającymi przed zagrożeniami balistycznymi na poziomie 3 (wg Stanag 4569), przeciwminowo na poziomie 2a, przeciw IED na poziomie 4. Mający posiadać zdolność m.in. do poruszania się po drogach utwardzonych z prędkością 110 km/h i po bezdrożach z 50 km/h (wartości docelowe). Zasięg 1000 kilometrów przy poruszaniu się po drogach utwardzonych oraz 500 kilometrów po bezdrożach (wartości docelowe). Poruszać się z przestrzelonymi pociskami 7,62 mm oponami (wkładki, centralne pompowanie). Ma posiadać prześwit 0,45 metra, kąty wjazdu i zjazdu 45 stopni (wartości docelowe). Załogę stanowić ma 3-4 żołnierzy. Wyposażenie specjalistyczne stanowić ma taktyczny radar pola walki oraz głowica optoelektroniczna. Całość wpięta w systemy wymiany danych. Do obrony przewidziano zastosowanie modułu uzbrojenia. Na projekt przewidziano 36 miesięcy.

• Nowy, pływający transporter inżynieryjny – opracowywany na bazie podwozia nowego BWP. Na projekt przewidziano 36 miesięcy.

• Nowy, kołowy transporter opancerzony – pojazd w konfiguracji 8x8 z napędem na wszystkie koła oraz konstrukcja pozwalająca na opracowanie wersji 6x6. Pokonwywanie przeszkód wodnych poprzez pływanie i brodzenie. Modułowe opancerzenie. Kilka wersji pojazdów specjalistycznych – bojowy do transportu drużyny piechoty (wieża bezzałogowa, zapewne opracowywana w HSW), transporter rozpoznawczy, wóz zabezpieczenia technicznego, wóz ewakuacji medycznej, transporter inżynieryjny, transporter rozpoznania skażeń. Na projekt przewidziano 36 miesięcy, zakończyć się ma przeprowadzeniem badań kwalifikacyjnych oraz dokumentacji konstrukcyjnej.

• Poprawa bezpieczeństwa i ochrona żołnierzy na misjach poprzez działanie w obszarach wojskowo-medycznym i technicznym – Stworzenie technologii umożliwiającej zabezpieczenie znajdującego się w pojeździe człowieka przed skutkami fali uderzeniowej, urazami fizycznymi, osłona słuchu. Zakłada się możliwość testowania rozwiązań podczas prowadzenia działań bojowych. Powstać mają nowe elementy zabezpieczajace pojazdy, ale i indywidualne dla żołnierzy. Prace poprzedzić ma szerokie spektrum badawcze (modele wybuchu i jego skutki, urazy – również psychiczne i ich korelacje, układ pojazd-człowiek). Na projekt przewidziano 60 miesięcy.

• Zintegrowany Modułowy System Monitoringu i Przeciwdziałania Morskim Zagrożeniom Dywersyjnym i Terrorystycznym – sensory podwodne oraz nawodne (kamery, radar) wraz z elementami przeciwdziałania (pneumatyczne i pirotechniczne, bariera magnetyczna i akustyczna) zintegrowany z kilkoma systemami budowy świadomości sytuacyjnej (m.in. dowodzenia Łeba, morski AIS, Straży Granicznej). Opracowanie planuje się również do wykorzystynia przy ochronie elektrowni atomowej mającej powstać w rejonie Bałtyku. Na projekt przewidziano 36 miesięcy.

• Dodatkowe modularne opancerzenie kołowych transporterów opancerzonych samochodów opancerzonych oraz platform gąsienicowych – lekkie, wielowarstwowe, demontowalne osłony zabezpieczające nośnik przed amunicją przeciwpancerną o kalibrze do 14,5 mm (12,7 mm dla platform gąsienicowych). Na projekt (w zasadzie projekty, ponieważ na wozy kołowe i gąsienicowe są odmienne wymagania) przewidziano 24 i 30 miesięcy (drugi termin dotyczy gąsienicowych) .

• Moduł Monitorowania Skażeń (MMS) – przeznaczony do wykorzystania w ramach programu wyposażenie indywidualnego żołnierza pod kryptonimem Tytan. Projekt realizowany przez 30 miesięcy.

• System oceny i diagnostyki systemów ochrony przed bronią masowego rażenia dla KTO Rosomak – projekt realizowany przez 24 miesiące.

• Wsparcie informatyczne procesu oceny ryzyka prowadzenia działań bojowych w operacjach – mechanizmy wsparcia w podejmowaniu decyzji i opracowanie prototypu wsparcia dowodzenia w zakresie oceny ryzyka. Na projekt przewidziano na 24 miesiące.

• Zautomatyzowany system dowodzenia i kierowania ogniem dywizjonowego modułu ogniowego 155 mm armatohaubic Kryl – praca uwzględniać ma zastosowanie jej efektów w dywizjonach WR-40 Langusta oraz Homar. Wykorzystane mają być elementy systemu kierowania ogniem Topaz oraz ma być daleko posunięta unifikacja z elementami systemów Regina i Rak. Celem finalnym ma być opracowanie całego systemu wraz z nośnikami o trakkcji kołowej (prototypy i dokumentacja techniczna). Elementy to: wóz dowódcy plutonu ogniowego, wozy plutonu rozpoznania i rozpoznania topograficznego, wozu rozpoznania z BSR, wozu oficera łącznikowego (wszystkie na podwoziu transportera opancerzonego 4x4), wóz sztabowy dowódcy, szefa sztabu i zastępcy dowódcy dywizjonu, wóz dowodzenia dla dowódcy baterii i kompanii logistycznej (wymienone na podwoziu samochodu ciężarowego 4x4) oraz dowódcy i szefa sztabu dywizjonu na podwoziu transportera 4x4 (ostatnie dwa tylko dla dywizjonów WR-40 oraz Homar). Wszystkie pojazdy mają być transportowane samolotami klasy C-130 Hercules. Na projekt przewidziano 36 miesięcy.

• System logistyczny dywizjonowego modułu ogniowego 155 mm armatohaubic Kryl – pojazdy: remontu uzbrojenia i elektroniki, remontu pojazdów, zabezpieczenia technicznego, amunicyjny. Wszystkie mają być transportowane samolotami klasy C-130 Hercules. Na projekt przewidziano 36 miesięcy.

• Zaawansowane metody dynamicznego zarządzania widmem – projekt z zakresu tzw. radiostacji inteligentnych do zastosowania w radiostacjach SDR (Software Defined Radio). Przewidziano na jego realizację 36 miesięcy.

• Inteligentny antypocisk do zwalczania pocisków przeciwpancernych – efektem końcowym 36 miesięcznego projektu mają być badania demonstratora technologii. W przyszłości będzie mógł być zastosowany do opracowania systemu obrony aktywnej w strefie przyburtowej pojazdów.

• Lekki radar trójwspółrzędny dla systemu obrony aktywnej do ochrony obiektów przed pociskami przeciwpancernymi – opracowanie i przebadanie demonstratora w czasie 30 miesięcy.

• Autonomiczne pojazdy podwodne z cichym napędem falowym do rozpoznania podwodnego – nawiązuje do pojazdów o trudnej wykrywalności (tzw. stealth). Pojazd biomimetyczny (tzw. naśladowanie natury) ma być wyposażony w sensory do rozpoznania. Efektem ma być opracowanie dokumentacji technicznej w czasie 30 miesięcy.

• Autonomiczny Moduł Uzbrojenia Rakietowego Przeciwpancernego i Przeciwlotniczego Amur – przewidziany do montażu na wozach kołowych i gąsienicowych (Uniwersalne Modułowe Podwozie Gąsienicowe) w ramach osłony jednostek artyleryjskich, pancernych i zmechanizowanych przed zagrożeniami czyli: niszczeniem zagrożeń z powietrza (prędkość celu 400 m/s, pułap 10-3500 metrów, odległość do 4000 metrów – uzbrojenie 6 rakiet Grom/Piorun) oraz ze strony pojazdów pancernych (na dystansie 200-4000 metrów, uzbrojenie 4 ppk Spike). Moduł ma być skuteczny zarówno w dzień i w nocy, być wyposażonym w system swój-obcy, posiadać obsługę 3-4 osobową. Praca 24 miesięczna zakończona opracowaniem dokumentacji do budowy prototypu.

• Moduł nawigacji inercyjnej 3D dla pojedynczego żołnierza – projekt 24-miesięczny na potrzeby programu wyposażenia Tytan. Z założenia ma pozwolić na określanie położenia żołnierza przy braku sygnału z nawigacji satelitarnej (GPS).

• Zautomatyzowany system analizy i syntezy informacji z rozpoznawania sygnałów źródeł mikrofalowych, kryptonim Kruk – przeznaczony do obróbki sygnałów pozyskanych ze stacji rozpoznawczych systemów radiolokacyjnych, tworzenie tzw, Narodowej Bazy Żródeł Promieniowania Radiolokacyjnego. Jego użytkownikiem będą ośrodki radioelektroniczne Marynarki Wojennej, Sił Powietrznych oraz Wojsk Lądowych. Projekt 30-miesięczny.

• Radiostacja przewoźna, doręczna i plecakowa, stacjonarna, okrętowa oraz lotnicza (pięć różnych projektów radiostacji SDR), kryptonim Guarana.

• Dostosowanie platformy sprzętowej, narodowej radiostacji HF do technologii SDR.

• Dostosowanie systemów antenowych i zarządzania łącznością opartych na radiostacjach SDR.

• Bezzałogowe Platformy Lądowe – plecakowa (15 kilogramów), przenośna (75 kilogramów), lekka (300 kilogramów), średnia (800 kilogramów) i ciężka (3000 kilogramów). Przeznaczone do wykonywania szerokiego spektrum zadań, od rozpoznawczych, po transportowe i inżynieryjne. Pięć projektów plus szósty – mobilny do zarządzania operacjami BSL.

• Autonomiczne Platformy Podwodne i Nawodne wraz z systemami wykrywania, identyfikacji i neutralizacji, integracją systemów przeciwminowych i stworzeniem prototypu Lokalnego Stanowiska Dowodzenia (pięć projektów). Jednostki nawodne o długości 9-11 metrów, masie własnej 2,5 tony, zasięgu maksymalnym 200 mil morskich przeznaczone do działań rozpoznawczych oraz neutralizacji zagrożeń minowych. Jednostki podwodne o maksymalnej głębokości zanurzenia 200 metrów przeznaczonych do wykonywania różnorakich misji – w tym rozpoznawczych, przeciwminowych, komunikacyjno-nawigacyjnych, manipulacyjnych (prace na głębokościach), oceanograficznych czy jako Denna Stacja Wspierająca.

(MC)

• Tweet