2012-08-03 09:46:56
Rok ministra Siemoniaka okiem MON
2 sierpnia przypada pierwsza rocznica powołania Tomasza Siemoniaka na stanowisko ministra obrony narodowej. Poniżej przedstawiamy podsumowanie dotychczasowej aktywności szefa resortu obrony, przygotowane przez Ministerstwo Obrony Narodowej.
Pierwszym zadaniem ministra obrony narodowej Tomasza Siemoniaka stało się wdrażanie zaleceń raportu komisji Jerzego Millera:
• w drugiej połowie czerwca 2012 roku MON zrealizowało większość, tj. 31 z 44 zaleceń komisji,
• do końca 2012 roku zostanie wdrożonych kolejnych 7 wniosków,
• kolejnych 5 zaleceń komisji Millera realizowanych jest w ramach bieżącej działalności MON.
Do najważniejszych nowych rozwiązań, przyjętych przez MON, należy:
• rozwiązanie 36. SPLT oraz przekształcenie 1. Bazy Lotniczej w 1. Bazę Lotnictwa Transportowego;
• wydanie Instrukcji organizacji lotów oznaczonych statusem HEAD (podpisana 2 lutego 2012 roku);
• zawarcie międzyresortowego porozumienia w sprawie zasad wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie (marzec 2012);
• wydanie rozkazu szefa SG WP w sprawie prowadzenia nadzoru nad szkoleniem lotniczym.
Rozwój Sił Zbrojnych
Kierunki dalszego rozwoju Sił Zbrojnych zostały określone w listopadzie 2011 roku w kontrasygnowanym przez premiera postanowieniu Prezydenta RP zawierającym ogólne wytyczne do rozwoju Sił Zbrojnych RP na lata 2013-2022. Zgodnie z tym dokumentem, priorytetowym zadaniem wojska pozostaje wzmacnianie zdolności operacyjnych gwarantujących integralność terytorialną, nienaruszalność granic oraz ochronę i obronę przestrzeni powietrznej kraju. Zwierzchnik Sił Zbrojnych wskazał również na potrzebę reformy systemu kierowania i dowodzenia Siłami Zbrojnymi poprzez przekształcenie Sztabu Generalnego WP w organ planowania, doradztwa strategicznego i nadzoru oraz zintegrowanie obecnie istniejących dowództw w dwa dowództwa strategiczne – jedno odpowiedzialne za dowodzenie bieżące oraz drugie - za dowodzenie operacyjne.
Reforma kierowania i dowodzenia Siłami Zbrojnymi
27 lipca 2012 roku szef MON podpisał projekt założeń do ustawy, której efektem będzie zmiana szeregu przepisów regulujących proces kierowania i dowodzenia Sił Zbrojnych. Projekt został skierowany do konsultacji międzyresortowych i społecznych.
• uproszczenie struktury kierowania i dowodzenia Siłami Zbrojnymi, m.in. poprzez połączenie odrębnych obecnie dowództw rodzajów Sił Zbrojnych w Dowództwo Generalne Sił Zbrojnych;
• rozdzielenie funkcji planistycznych, dowodzenia ogólnego i dowodzenia operacyjnego Siłami Zbrojnymi;
• przekształcenie Sztabu Generalnego WP w organ planowania, doradztwa strategicznego i nadzoru,
• zintegrowanie obecnych dowództw w dwa dowództwa strategiczne: Dowództwo Generalne Sił Zbrojnych RP (odpowiedzialne za ogólne dowodzenie wojskami) oraz Dowództwo Operacyjne Sił Zbrojnych (odpowiedzialne za dowodzenie operacyjne w czasie wojen, kryzysów oraz dowodzenie jednostkami poszczególnych rodzajów Sił Zbrojnych wydzielonymi do zagranicznych misji pokojowych).
Równolegle przygotowano reformę systemu kierowania Siłami Zbrojnymi zakładającą zmniejszenie liczby departamentów w Urzędzie MON oraz zorganizowanie nowych struktur zgodnie z faktycznymi procesami i zadaniami resortu.
Status żołnierza
W swoim expose jesienią ub.r. szef rządu podkreślił, że państwo polskie docenia rolę oraz poświęcenie polskich żołnierzy i zapowiedział podwyżkę dla żołnierzy. Resort obrony zrealizował zapowiedzi premiera podpisanymi przez ministra obrony rozporządzeniami:
• z 14 czerwca 2012, które podnosi uposażenie każdego żołnierza o 300 zł z dniem 1 lipca 2012 r.,
• z 23 stycznia 2012 roku wprowadzające podwyższenie stawek dodatku motywacyjnego dla podoficerów zawodowych i szeregowych zawodowych. Czynnikiem warunkującym podniesienie dodatku jest uzyskanie w opinii służbowej oceny bardzo dobrej oraz posiadanie stosownej klasy kwalifikacyjnej.
W ramach stabilizacji warunków służby ministerstwo obrony proceduje zmiany w ustawie pragmatycznej, która jest obecnie w uzgodnieniach międzyresortowych. Nowela ma obowiązywać od nowego roku, a główne jej przesłania są następujące:
• umożliwienie oficerom młodszym, podoficerom i szeregowym rozwoju zawodowego bez zmiany zajmowanego stanowiska służbowego;
• możliwość wyznaczania żołnierzy zawodowych na niższe stanowiska służbowe za ich zgodą;
• objęcie żołnierzy służby kontraktowej możliwością przenoszenia do sześciomiesięcznej rezerwy kadrowej;
• usprawnienie i uproszczenie systemu opiniowania żołnierzy zawodowych,
• objęcie żołnierzy zawodowych urlopem ojcowskim;
• zniesienie kadencyjności dla podoficerów, a w odniesieniu do oficerów wprowadzenie możliwości wielokrotnego powtarzania kadencji na stanowisku służbowym,
• wprowadzenie możliwości wypłaty odprawy mieszkaniowej po zwolnieniu ze służby wojskowej, obliczanej według liczby norm uwzględnianych przy naliczaniu odprawy, wskazanych przez żołnierza, z okresu służby, który żołnierz uzna za najkorzystniejszy dla siebie.
Pod koniec września 2011 roku minister ON wprowadził możliwość powołania na szczeblu Rodzajów Sił Zbrojnych mężów zaufania w korpusie podoficerów oraz w korpusie szeregowych zawodowych, którzy spełniają istotną rolę opiniotwórczą i doradczą.
W celu doskonalenia organizacji i funkcjonowania Narodowych Sił Rezerwowych (NSR) resort obrony przygotował projekt zakładający wprowadzenie zmian legislacyjnych mających na celu usprawnienia w zakresie:
• naboru do NSR – wprowadzone będą m. in. ułatwienia dotyczące możliwości zmiany kontraktu i stanowiska służbowego bez potrzeby uruchamiania ponownie procedury weryfikacyjnej,
• zniesienia ograniczeń co do łącznego czasu posiadania przydziału kryzysowego (obecnie 15 lat),
• wprowadzenia możliwości pełnienia służby poza granicami państwa,
• szkolenia żołnierzy NSR: zapewnienie wyższego poziomu wyszkolenia żołnierzy poprzez odbywanie ćwiczeń wojskowych w ramach planów szkolenia bezpośrednio w szkołach wojskowych i ośrodkach szkolenia, wprowadzenie możliwości odbywania dodatkowych ćwiczeń, w tym jeden raz przez okres posiadania przydziału kryzysowego oraz ćwiczeń długotrwałych, trwających do 90 dni,
• systemu motywacyjnego: nowe świadczenia pieniężne (comiesięcznie wypłacana należność w wysokości 1/12 kwoty uposażenia przysługującego za czas 30-dniowych ćwiczeń), dodatek motywacyjny za posiadanie klasy kwalifikacyjnej oraz wypłatę uposażenia w czasie ćwiczeń według zajmowanego stanowiska służbowego, możliwość podwyższania kwalifikacji poza wojskiem (kursy i szkolenia) dofinansowywanie kształcenia żołnierzy rezerwy w trybie indywidualnym,
• relacji z pracodawcami i organizacjami o charakterze proobronnym: wprowadzone zostaną m. in. ułatwienia dla pracodawców w zakresie zwrotu kosztów z tytułu zorganizowania zastępstwa w pracy, zapewnienie krótszego czasu pełnienia służby przygotowawczej dla absolwentów szkół o profilu wojskowym lub osób, które odbyły stosowne szkolenie poza wojskiem.
Reforma emerytur mundurowych
Po długiej debacie publicznej sfinalizowano problem reformy emerytur mundurowych. W ostatecznym kształcie zmiany zostały zapisane w nowelizacji ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym służb mundurowych, którą 6 czerwca 2012 roku podpisał Prezydent.
• zgodnie z zapowiedzią premiera, przepisy ustawy dotyczą wyłącznie tych osób, które rozpoczną służbę po 1 stycznia 2013 r.,
• wysokość nowych emerytur będzie obliczana na podstawie średniej pensji z 10 wybranych, kolejnych lat służby oraz dodatków i nagród rocznych,
• po 25 latach służby emerytura ma wynosić 60 proc. podstawy jej wymiaru i za każdy kolejny rok ma rosnąć o 3 proc. a maksymalna emerytura będzie wynosić 75 proc. uposażenia.
• żołnierze aktualnie pełniący służbę będą przechodzić na emeryturę według dotychczas obowiązujących zasad,
• emerytury żołnierzy nadal będą stanowiły odrębny system i będą wypłacane z budżetu MON.
Modernizacja techniczna
Pierwszy rok na stanowisku szefa resortu ON to również szereg decyzji w kwestiach modernizacji technicznej Sił Zbrojnych. Niewątpliwie trudną, ale konieczną decyzją było zamknięcie projektu korwety wielozadaniowej Gawron. Szef MON postanowił także o rezygnacji z modernizacji w USA fregat rakietowych typu Oliver Hazard Perry.
29 marca 2012 roku zaprezentowano koncepcję długoterminowego rozwoju Marynarki Wojennej. Najważniejsze założenia planu przewidują, że do 2030 roku Ministerstwo Obrony Narodowej chce doposażyć Marynarkę Wojenną m.in. w trzy okręty podwodne oraz okręt wsparcia operacyjnego.
Zgodnie z założeniami tej koncepcji, Marynarka Wojenna w 2030 roku będzie dysponowała:
- siłami rażenia (tj. uderzeniowymi - przyp. red.): 3 okrętami obrony wybrzeża, 3 okrętami podwodnymi, 3 okrętami patrolowymi, 6 śmigłowcami w wersji zwalczania okrętów podwodnych (ZOP) oraz Nadbrzeżnym Dywizjonem Rakietowym;
- siłami przetrwania i ochrony wojsk: 3 okrętami walki minowej wraz z bezzałogowymi systemami poszukiwania i zwalczania min, 2 przeciwlotniczymi zestawami rakietowymi do osłony baz morskich,
- siłami ratowniczymi: 2 okrętami ratowniczymi i 7 śmigłowcami ratownictwa morskiego;
- siłami rozpoznawczymi: 2 okrętami rozpoznania radioelektronicznego z bezzałogowymi samolotami rozpoznawczymi oraz 10 samolotami patrolowo-rozpoznawczymi;
- siłami wsparcia: okrętem wsparcia logistycznego, okrętem dowodzenia walką minową, okrętem hydrograficznym oraz pływającą stacją demagnetyzacyjną;
- okrętem wsparcia operacyjnego.
Program rozwoju Marynarki zakłada, że na ten cel wydawano by średnio ok. 900 mln zł rocznie.
W ramach procesu modernizacji technicznej Sił Zbrojnych ogłoszono przetarg na 26 śmigłowców zabudowanych na wspólnej platformie bazowej. Do 2017 roku wojsko uzyska:
• 16 wielozadaniowych śmigłowców transportowych,
• 3 poszukiwania i ratownictwa lądowego,
• 4 poszukiwania i zwalczania okrętów podwodnych,
• 3 poszukiwania i ratownictwa morskiego.
Wraz ze śmigłowcami planowany jest jednoczesny zakup pakietu logistycznego oraz szkoleniowego, który ma objąć między innymi dostawę 5 symulatorów.
Wzmacniane jest lotnictwo transportowe. 29 czerwca 2012 roku podpisano umowę o zakupie kolejnych 5 samolotów transportowych C295M. W ten sposób Siły Powietrzne posiadać będą łącznie 16 samolotów tego typu. Wzrosła również liczba średnich samolotów transportowych Herkules. 23 lipca 2012 roku do bazy w Powidzu przyleciała ostatnia – piąta maszyna tego typu dla Sił Powietrznych.
Poważne zmiany zaszły w przetargu na samolot szkolny dla Sił Powietrznych. W październiku 2011 szef MON roku podjął decyzję o zamknięciu postępowania na dostawę Zintegrowanego Systemu Szkolenia Personelu Lotniczego SZ RP. Za priorytetowe uznano wzmocnienie systemu szkolenia pilotów, w związku z czym zdecydowano o przygotowaniu procedury na pozyskanie samolotów na potrzeby szkoleniowe i odwołaniu przetargu na samoloty szkolno-bojowe.
Pod koniec maja 2012 roku w ministerstwie zapadła decyzja o modernizacji czołgów Leopard 2A4, w którą byłby – wg planów MON - zaangażowany polski przemysł zbrojeniowy.
Szef MON zapowiada większe nasycenie wojska platformami bezzałogowymi, szczególnie bezzałogowcami latającymi.
W grudniu 2011 roku minister Siemoniak zaakceptował zakup dodatkowego uzbrojenia dla Nadbrzeżnego Dywizjonu Rakietowego Marynarki Wojennej.
• wartość dodatkowego zobowiązania wynosi około 400 mln zł (netto),
• obejmuje przyjęcie 38 rakiet typu Naval Strike Missile (w tym dwie rakiety z osprzętem telemetrycznym),
• sześć kontenerów przeznaczonych do celów szkoleniowych przyszłych obsad dywizjonu,
• odbiory dodatkowych rakiet zaplanowano na lata 2013 - 2015.
Nadbrzeżny Dywizjon Rakietowy MW w znaczący sposób uzupełni potencjał uderzeniowy morskiego rodzaju sił zbrojnych, oparty przede wszystkim na jednostkach pływających. Wzmocni możliwości ochrony interesów naszego kraju w wyłącznej strefie ekonomicznej oraz będzie w stanie wspierać działania bojowe w operacjach obronnych. Ze względu na duże możliwości manewrowe oraz dużą skuteczność ognia, NDR MW odgrywał będzie istotną rolę w zapewnieniu swobody operowania własnej floty na akwenie Morza Bałtyckiego. Nie bez znaczenia jest również fakt posiadania przez rakiety NSM zdolności do precyzyjnego rażenia celów także na lądzie.
Do innych najważniejszych zadań w obszarze modernizacji technicznej należy zaliczyć: modernizację W-3 Sokół do wersji GŁUSZEC, zakończenie programu modernizacji wyrzutni rakiet WR-Langusta (38 szt.), podpisanie umowy na 5 szt śmigłowców VIP W-3 Sokół, realizacja projektów: 155-mm moduł ogniowy REGINA oraz 120-mm moduł ogniowy RAK.
Uhonorowanie weteranów
Ustawa o weteranach działań poza granicami państwa oraz dwanaście rozporządzeń do ustawy obowiązują od 30 marca 2012 roku. Głównym przesłaniem Ustawy jest pomoc weteranom poszkodowanym w powrocie do pełnej kondycji fizycznej i psychicznej, po ranach doznanych w trakcie pełnionej służby na rzecz pokoju oraz uhonorowanie uczestników pokojowych misji wojskowych i pomocowych poza granicami kraju. Po raz pierwszy utworzono w polskim prawie definicję weterana i weterana poszkodowanego.
Ustawa przyznała weteranom i weteranom poszkodowanym szereg uprawnień, zapewnia im świadczenia opieki zdrowotnej i pomocy psychologicznej, dofinansowanie nauki, dodatkowe uprawnienia socjalne i pracownicze, a także możliwości przyznania dodatku weterana.
Od dnia wejścia w życie ustawy o weteranach do MON wpłynęło:
• prawie 3500 wniosków o przyznanie statusu weterana i weterana poszkodowanego,
• wydano 115 decyzji o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego,
• wydano 1752 decyzje o przyznaniu statusu weterana,
Weterani mają także swoje święto - 29 maja ustanowiono Dniem Weterana Działań poza Granicami Państwa i w 2012 roku obchodzono ten dzień po raz pierwszy.
W październiku 2011 roku minister Tomasz Siemoniak zainicjował rozmowy z rodzinami żołnierzy poległych w Iraku i Afganistanie w zakresie zadośćuczynień, a dwa miesiące później przedstawił propozycje wysokości rekompensat, co zostało zaakceptowane przez strony.
Przygotowania do zakończenie misji w Afganistanie
Rada Ministrów zaakceptowała kierunki zaangażowania Polski w Afganistanie w latach 2013-2014 i określiła datę zakończenia naszego udziału w operacji z końcem roku 2014, czyli zgodnie z harmonogramem określonym podczas szczytu NATO w Lizbonie. W konsekwencji tej decyzji SG WP opracował koncepcję i program wycofywania sił z misji ISAF.
Strategia wyprowadzenia polskich wojsk z Afganistanu przewiduje stopniowe zmniejszanie liczebności polskiego kontyngentu wojskowego w Afganistanie aż do roku 2014, kiedy zakończy się operacja w obecnym kształcie. Planuje się, że:
• XII i XIII zmiana polskiego kontyngentu liczyć będą po 1800 osób na teatrze działań i 200 dodatkowych w odwodzie,
• zmiany XIV i XV realizować mają zadania doradczo-szkoleniowe, a ich liczebność zaplanowano na poziomie do 1000 osób w rejonie misji oraz 200 w odwodzie na terenie Polski.
Analizowane są różne scenariusze – transportu drogą lotniczą, morską (przez Pakistan) oraz tzw. korytarzem północnym przez terytoria północnych sąsiadów Afganistanu. Kwestie te były i są przedmiotem rozmów prowadzonych przez szefa resortu z władzami Uzbekistanu i Kazachstanu. Sojusznicze rozmowy na temat wsparcia wycofania sił i środków z teatru działań ISAF trwają także na forum NATO.
Reforma szkolnictwa wojskowego i wojskowej służby zdrowia
Rozpoczęto prace nad reformą wojskowej służby zdrowia i konsolidacją wyższego szkolnictwa wojskowego powołując odpowiednie zespoły ekspertów. Reforma szkolnictwa jest na etapie realizacji konsolidacji jakościowo-programowej, w roku przyszłym rozpocznie się etap reformy struktur. Do końca 2012 r. zostaną przygotowane rozwiązania dotyczące reformy służby zdrowia, których wprowadzenie przewiduje się od roku 2013.
Odbiurokratyzowanie struktur resortu obrony
W ciągu ostatniego roku zlikwidowano w urzędzie MON szereg struktur i etatów stanowiących biurokratyczny nawis. Zmniejszono o 21 (ze 142 do 121) liczbę stanowisk generalskich. Zlikwidowano: Departament Transformacji, Zespół ds. Profesjonalizacji Sił Zbrojnych, Zespół ds. Sytuacji Szczególnych, Biuro ds. Obrony Przeciwrakietowej. Trwa likwidacja biur ds.: wdrażania KTO Rosomak oraz samolotu F-16. Na etapie finalnym jest reforma Urzędu MON, która spowoduje zmniejszenie liczby departamentów w Urzędzie MON i zarządów w Sztabie Generalnym WP.
Wojsko i EURO 2012
Wojsko uczestniczyło w zabezpieczeniu piłkarskich Mistrzostw Europy EURO 2012, wydzielając:
• 3400 żołnierzy,
• trzy pary dyżurne samolotów MiG-29 i F-16, 6 śmigłowców bojowych Mi-24, 9 śmigłowców transportowych, 1 samolot transportowy oraz naziemne radiolokacyjne elementy kontroli przestrzeni powietrznej i baterie obrony przeciwlotniczej,
• wsparcie w obronie biologicznej, chemicznej, zabezpieczenie medyczne, saperskie i inżynieryjne,
• żołnierzy jednostek wojsk specjalnych do zadań antyterrorystycznych,
• w sumie 1200 jednostek sprzętu specjalistycznego,
• Żandarmeria Wojskowa zrealizowała 11 170 patroli i działań we współdziałaniu z policją oraz Strażą Graniczną.
Na arenie międzynarodowej
Duża aktywność szefa resortu w dziedzinie kontaktów zagranicznych związana jest z planami współpracy międzynarodowej oraz szerokimi kontaktami polskich Sił Zbrojnych w świecie. Niewątpliwie najważniejszym przedsięwzięciem był udział szefa MON w szczycie NATO w Chicago dotyczącym m. in. zakończenia misji w Afganistanie i dalszej pomocy dla tego państwa, partnerstwa NATO czy inicjatywy inteligentnej obrony - Smart Defence. We wrześniu 2011 roku Minister Siemoniak był gospodarzem Nieformalnego Spotkania Ministrów Obrony Państw UE we Wrocławiu Podczas roku kierowania resortem ON minister trzykrotnie przebywał w Afganistanie, spotykając się z naszymi żołnierzami.
Inne przedsięwzięcia, zrealizowane z udziałem ministra Siemoniaka, to m. in. podpisanie Memorandum o porozumieniu między Rządem Rzeczpospolitej Polskiej i Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o wzajemności w ramach zamówień obronnych, podpisanie umów o współpracy obronnej (Włochy, Cypr), szkolenia wojskowego (Szwajcaria). Szef MON odbył wiele spotkań z swoimi odpowiednikami oraz szefami resortów spraw zagranicznych m. in. USA, Ukrainy, Niemiec, Czech, Uzbekistanu, Gruzji, Norwegii, Litwy, Afganistanu, Chin, Izraela, Kazachstanu. Tomasz Siemoniak uczestniczył również w polsko-włoskich konsultacjach międzyrządowych pod przewodnictwem premierów Polski i Włoch, a także w spotkaniu ministrów obrony państw bałtyckich. Szczególnie istotna w br. była lipcowa wizyta w USA, podczas której rozmawiano o aktywnej współpracy amerykańskich i polskich żołnierzy w Afganistanie, budowie elementów tarczy antyrakietowej w Polsce oraz udziale polskiego komponentu lotniczego w prestiżowym ćwiczeniu „Red Flag”.
Priorytetem szefa MON jest wzmacnianie pozycji Polski w strukturach NATO i UE przez realizację zobowiązań sojuszniczych i unijnych, aktywny udział w procesach planowania obronnego NATO oraz rozwoju zdolności obronnych UE. Podobnie jak udział w inicjatywach NATO Smart Defence oraz projekcie UE o łączeniu i udostępnianiu zdolności wojskowych - Pooling and Sharing - zwiększających efektywność ponoszonych wydatków obronnych poprzez koordynację działań zmierzających do wspólnego pozyskiwania i utrzymywania zdolności.
Równie ważne w opinii szefa MON jest przygotowanie do działania w ramach Sił Odpowiedzi NATO i Weimarskiej Grupy Bojowej, a także kontynuowanie przygotowań do stworzenia Wyszehradzkiej Grupy Bojowej.
Kalendarium kontaktów międzynarodowych
Wrzesień 2011 r.
• podpisanie Memorandum o wzajemności w ramach zamówień pomiędzy rządami Rzeczypospolitej Polskiej i Stanów Zjednoczonych,
• wizyta Ministra Obrony Armenii w Polsce,
• Nieformalne Spotkanie Ministrów Obrony Państw UE we Wrocławiu.
Październik 2011 r.
• udział szefa resortu w sesji ministrów obrony państw NATO,
• spotkanie szefa MON z sekretarz Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ukrainy,
• wizyta w Kosowie – spotkanie z przedstawicielami dowództw misji KFOR oraz EULEX, a także z żołnierzami XXIV zmiany Polskiego Kontyngentu Wojskowego KFOR oraz policjantami,
• wizyta ministra ON w Afganistanie.
Listopad 2011 r.
• wizyta Dowódcy Naczelnego Dowództwa Transformacji NATO,
• przyjęcie Polski do Centrum Cyberobrony NATO w Tallinie. W imieniu ministra ON dokumenty podpisał Polski Narodowy Przedstawiciel Łącznikowy przy Naczelnym Dowództwie Transformacji NATO,
• udział w posiedzeniu szefów resortów obrony państw Unii Europejskiej w Brukseli.
Grudzień 2011 r.
• wizyta dowódcy Wojsk Specjalnych USA,
• Polska państwem ramowym Eurokorpusu. Podczas spotkania, które miało miejsce w Federalnym Ministerstwie Obrony w Berlinie, szef SG WP podpisał, w imieniu ministra obrony narodowej, Wspólną Deklarację Intencji, zawierającą harmonogram działań zmierzających do osiągnięcia przez Polskę od 1 stycznia 2016 r. pełnej gotowości operacyjnej jako Państwa Ramowego Eurokorpusu,
• wizyta ministra ON na Ukrainie,
• wizyta z Premierem w Afganistanie. Pożegnanie pięciu tragicznie poległych polskich żołnierzy.
Styczeń 2012 r.
• spotkania ministra ON z wicepremierem, ministrem spraw zagranicznych Izraela,
• rozmowy szefów resortów obrony Polski i Czech.
Luty 2012 r.
• udział szefa resortu w 48. Konferencji Bezpieczeństwa w Monachium. Polskiej delegacji przewodniczył Prezydent RP. Tematem konferencji było Budowanie euroatlantyckiej wspólnoty bezpieczeństwa. Podczas konferencji, w ramach kontaktów bilateralnych, minister ON spotkał się z sekretarzem obrony Stanów Zjednoczonych oraz szefami resortów obrony Szwajcarii i Wielkiej Brytanii,
• spotkanie z ministrem obrony Niemiec w Szczecinie.
Marzec 2012 r.
• wizyta Prezydenta RP i ministra ON w Afganistanie, spotkanie z władzami politycznymi kraju i konsultacje na temat roli polskich żołnierzy w misji stabilizacyjnej ISAF,
• wizyta szefa MON w Uzbekistanie i rozmowy na temat transferu polskich sił z Afganistanu,
• wizyta w Gruzji i rozmowy z kierownictwem resortu obrony w Tbilisi,
• udział ministra ON w spotkaniu ministrów obrony państw UE w Brukseli,
• spotkanie ze specjalnym przedstawicielem USA ds. Afganistanu i Pakistanu,
• spotkanie z MO Azerbejdżanu,
• Polsko-włoskie rozmowy szefów resortów obrony zakończone podpisaniem porozumienia o dwustronnej współpracy obronnej.
Kwiecień 2012 r.
• szef resortu obrony w składzie delegacji Premiera z wizytą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich i Arabii Saudyjskiej. Spotkania z szefami resortów obrony ZEA i Arabii Saudyjskiej,
• spotkanie szefa resortu obrony z ministrem spraw zagranicznych Afganistanu,
• udział szefa resortu w spotkaniu ministrów obrony państw NATO i UE w Brukseli. Spotkanie ministrów obrony Rady Północnoatlantyckiej oraz Grupy Wyszehradzkiej,
• Prezydent RP wraz z szefem resortu obrony z wizytą w Kosowie.
Maj 2012 r.
• spotkanie szefa resortu z dowódcą US Air Force. Podpisanie przez dowódców sił powietrznych Polski i USA memorandum w sprawie wymiany personelu wojskowego,
• minister obrony towarzyszy szefowi Rządu RP we Włoszech w konsultacjach międzyrządowych - podpisanie porozumienia z szefem resortu obrony Republiki Włoskiej o współpracy obronnej,
• spotkanie szefa MON z dyrektorem generalnym Ministerstwa Obrony Izraela,
• udział ministra obrony w Szczycie NATO w Chicago,
• spotkanie szefa MON z ministrem obrony Ukrainy i podpisanie protokołu zmian do porozumienia w sprawie współpracy w dziedzinie wojskowej, o wymianie informacji i wykonywaniu lotów wojskowych statków powietrznych w przestrzeni powietrznej obu państw,
• spotkanie szefa resortu z ministrem obrony Chińskiej Republiki Ludowej,
• spotkanie z minister obrony Litwy,
• spotkanie szefa resortu z ministrem obrony Norwegii,
• udział szefa resortu w posiedzeniu ministrów obrony państw Grupy Wyszehradzkiej.
Czerwiec 2012 r.
• spotkanie ministra Tomasza Siemoniaka z dowódcą strategicznym NATO ds. transformacji,
• wizyta szefa resortu w Izraelu – spotkanie z wicepremierem rządu oraz ministrem obrony. Podpisanie porozumienia o międzynarodowej współpracy strategicznej,
• szef resortu obrony Niemiec w Warszawie.
Lipiec 2012 r.
• wizyta ministra obrony Francji w Polsce, rozmowy bilateralne o współpracy obronnej i technicznej,
• wizyta szefa resortu obrony w Stanach Zjednoczonych, spotkanie z Sekretarzem Obrony USA.
