2012-11-15 16:32:47
Deklaracja ministrów grupy Weimar Plus
15 listopada we francuskim Paryżu odbyło się spotkanie w ramach poszerzonej grupy politycznej Weimar Plus. Prócz ministrów spraw zagranicznych i obrony z Polski, Niemiec i Francji, w obradach uczestniczyli przedstawiciele Włoch i Hiszpanii. Poniżej przedstawiamy wspólną deklarację upublicznioną po rozmowach. Chcieliśmy podkreślić, że jest to własne, nie autoryzowane tłumaczenie. Uznaliśmy jednak, że oddające jego ducha i warte do przybliżenia polskiemu czytelnikowi.
Spotkanie ministrów spraw zagranicznych i obrony Francji, Niemiec, Włoch, Polski i Hiszpanii
Paryż, 15 listopad 2012
1. My, ministrowie spraw zagranicznych i ministrowie obrony Francji, Niemiec, Włoch, Polski i Hiszpanii, spotkaliśmy się dziś w Paryżu, aby potwierdzić naszą gotowość do wspierania ambitnych europejskich planów z zakresu polityki w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony. Wiele osiągnięto w ostatnich dziesięciu latach. Rozpoczęcie trzech nowych misji w tym roku jest dowodem zdolności UE do działania. Jednak zagrożenia dla bezpieczeństwa, w tym w krajach sąsiadujących z UE, wymagają zdecydowanych działań. W celu zapewnienia bezpieczeństwa w Europie, Europejczycy muszą wziąć część tej odpowiedzialności i reagować bardziej aktywnie i z wyprzedzeniem na stojące przed nimi wyzwania.
2. Szczególnie mocno w ramach Wspólnej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony należy angażować się w kompleksowe podejście do zarządzania kryzysowego. Poprzez mobilizację wszystkich cywilnych i wojskowych instrumentów, Unia Europejska musi być w stanie radzić sobie ze złożonymi, wielostronnymi i wielowymiarowymi kryzysami oraz zwiększyć skuteczność do realizacji wynikłych z tego tytułu zadań i operacji.
3. Realizowana reforma procedur zarządzania kryzysowego i Europejskiej Służby Działań Zagranicznych powinna umożliwić Unii Europejskiej terminowe i skuteczne działanie zarządzające w całym spektrum kryzysu, w ścisłej współpracy z organizacjami międzynarodowymi i regionalnymi oraz krajami partnerskimi. Prócz zobowiązania do realizacji wniosków Rady ds. Zagranicznych dotyczące WPBiO z grudnia 2011 i lipca 2012 roku, jesteśmy przekonani, że UE musi ustanowić, wymagającą jeszcze doprecyzowania, relną cywilno-wojskową strukturę planowania i realizacji misji oraz dla zapewnienia projektowi sukcesu, budowy wyższego stopnia synergii pomiędzy ESDZ i Komisją.
4. Unia Europejska powinna posiadać środki, możliwości i wolę do działania w obszarach, gdzie jej interesy bezpieczeństwa i wartości są zagrożone. Realizować zobowiązania związane z bezpieczeństwem i stabilnością w obszarach, w których UE jest już operacyjnie zaangażowana a także w zakresie niezbędnym, zapewniającym skuteczność w nowych misjach kryzysowych.
5. Podzielamy pogląd, że wsparcie dla organizacji regionalnych i władz lokalnych wzmocnia stabilność na obszarach pozbawionych kontroli lub w których występuje zagrożenie taką sytuacją, co wzmacnia bezpieczeństwo obywateli UE i interesy jej samej. W tym duchu, w ramach podejścia globalnego i regionalnego, UE wzmocniła swoje zaangażowanie w Rogu Afryki, przez kontynuowanie wsparcia dla zarządzania i budowania potencjału stabilizacyjnego dla Somalii, na Sahelu i w Nigrze. Zachęcamy naszych partnerów, zgodnie z wnioskami Rady ds. Zagranicznych z 15 października, do zwiększenia wysiłków na rzecz politycznego rozwiązania kryzysu malijskiego, jak również do współpracy w ramach ewentualnej misji szkoleniowej wspomagającej Siły Zbrojne Mali. Zachęcamy również UE, zgodnie z konkluzjami Rady ds. Zagranicznych z lipca 2012, do wsparcia nowych władz w Libii.
6. W sprawach dotyczących Bałkanów, kolejnym obszarze kluczowym dla naszego bezpieczeństwa, musimy przedyskutować z partnerami z UE zasady do zoptymalizowania swojej aktywności i obecności przyczyniającej się do dalszej normalizacji w tym regionie. UE musi również pozostać zaangażowana w stabilizację i działania zmierzające do rozwiązania konfliktu w Gruzji. W odniesieniu do Afganistanu, będziemy kontynuować zaangażowanie UE, w koordynacji z innymi podmiotami międzynarodowymi, do silnego i skutecznego wzmocnienia policji afgańskiej.
7. Europejczycy muszą posiadać samodzielne zdolności do realizacji swoich ambicji w zakresie bezpieczeństwa i obrony. Powinniśmy wspierać gotowość do dysponowania, transportu, użycia i zastosowania na teatrach misji, niezbędnych sił i środków cywilnych jak i wojskowych, w tym sił szybkiego reagowania, takich jak Grupy Bojowe UE.
8. Niezbędny jest dalszy rozwój odpowiednich, strategicznych możliwości, przy zachowaniu pełnej przejrzystości i spójności z NATO. Dotychczasowe wysiłki podejmowane w różnych projektach wśród Europejczyków samodzielnie, wymagają ich łączenia. Aby wzmocnić współpracę, należy łączyć w sposób pragmatyczny wysiłki dwóch lub więcej krajów europejskich, szczególnie w programach zapewniających dużą efektywność (np. przestrzeń kosmiczna, obrona przeciwrakietowa przed pociskami balistycznymi, bezzałogowce, tankowanie w powietrzu, transport lotniczy, wsparcie medyczne, sprzęt łączności itp.), co nie będzie łatwe. Powinniśmy nadal dążyć do współpracy między sobą i innymi zainteresowanymi partnerami, w celu wspierania funkcjonowania istniejących i przyszłych projektów służących poprawie ich dostępności i efektywności, tym samym budowania większych możliwości dla całego ugrupowania.
9. Państwa członkowskie UE powinny w dalszym ciągu wzmacniać siły narodowe i międzynarodowe zwiększające zdolność do transportu i utrzymania sił wojskowych przez dłuższy czas na odległych teatrach działań. Byłby to bardziej zrównoważony podział obciążeń w ramach społeczności transatlantyckiej, wymagający również nowego podejścia w sytuacji, gdy budżety obronne ulegają redukcji. Lepsza koordynacja krajowych procesów planowania doprowadzi do optymalizacji dostępnych zasobów i wpłynie na zwiększenie procesu współpracy między państwami członkowskimi.
10. UE musi nadal odgrywać główną rolę w dziedzinie innowacji i postępu technologicznego zachowując wysokie standardy zdolności obronnych. W tym celu Europa, wspierana przez Europejską Agencję Obrony, musi dążyć do zwiększenia jej wysiłków w dziedzinie prac badawczo-rozwojowych, wykorzystując synergię państw członkowskich z dziedziny militarnych prac badawczo-rozwojowych. Lepsze wykorzystanie możliwości oferowanych przez europejskie programy badawcze, w szczególności dotyczące technologii podwójnego zastosowania, powinny być dalej wykorzystywane. W tym celu, wszystkie zainteresowane strony powinny prowadzić konstruktywny dialog w ramach programu ramowego Horizon 2020. Uczestnicy powinni rozważnie zastanowić się, jak z uwzlędnieniem istniejących ram prawnych i politycznych implikacji, wzmocnić europejski przemysł obronny.
11. Poważne ograniczanie budżetów obronnych, zmniejszanie prac badawczo-rozwojowych i nie kierowanie środków na inne projekty, może prowadzić do zmniejszenia zatrudnienia wśród wykwalifikowanej kadry i poprzez osłabienie bazy przemysłowej i technologicznej do osłabienia zdolności obronnych UE. Powinniśmy pracować nad właściwą, konkurencyjną i zrównoważoną bazą przemysłowo-badawczą. Cele te wymagają większej unijnej współpracy transgranicznej oraz wykorzystanie synergii wspólnych potencjałów.
12. Jesteśmy gotowi wspierać te wysiłki wraz z innymi europejskimi partnerami, mające wzmocnić europejskie zdolności niezbędne do zarządzania kryzysem w aspekcie cywilnym i wojskowym. Na przykład, Europejskie Dowództwo Transportu Powietrznego, odpowiednio dostosowane i poszerzone o udział dodatkowych państw członkowskich, może stanowić prawdziwy krok naprzód w celu niezwłocznego i wspólnego podniesienia zdolności do transportu lotniczego i tankowania w powietrzu. Jest to innowacyjny przykład, który może być stosowany do wykorzystania w innych dziedzinach. W najbliższych miesiącach, chcielibyśmy rozwijać dyskusje o współpracy w ramach strukturalnych projektów, co ma pomóc wzmocnieniu kultury współpracy w Europie.
13. Cieszymy się z inicjatywy przewodniczących Barroso i Van Rompuy w sprawie posiedzenia Rady Europejskiej na 2013 rok, mającym potwierdzić nasze ambicje w sprawie Wspólnej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony oraz opracować niezbędne wskazówki na temat dalszych priorytetów strategicznych, między innymi w celu wzmocnienia konkurencyjności europejskiego przemysłu obronnego. Inicjatywy te powinny otrzymać odpowiednie wsparcie polityczne na najwyższym poziomie, w ścisłej współpracy z Wysokim Przedstawicielem i być traktowane jako część większego procesu ukierunkowanego na głębszą, europejską integrację polityczną. Potrzebujemy więcej Europy również w kwestiach obronnych. Jesteśmy zobowiązani do współpracy w tym kierunku.
(tłumaczenie: MC)
