2015-09-16 09:55:58
SW-4 RUAS zakończył prezentację dla brytyjskiego MON
AgustaWestland poinformowała o zakończeniu programu związanego z prezentacją możliwości bezzałogowego śmigłowca dla brytyjskiego resortu obrony. Kluczowym elementem prezentacji był bezzałogowy wariant śmigłowca PZL SW-4.
Umowę z brytyjskim resortem obrony podpisano jeszcze w 2013 roku. Dotyczyła Pokazu Zdolności Operacyjnych Śmigłowcowego Bezzałogowego Statku Powietrznego (RWUAS CCD). Umowa objęła realizację 27 godzin lotów demonstracyjnych oraz 22 symulowane operacje automatycznego lądowania na pokładzie okrętu. Loty odbyły się na terenie lotniska Llanbedr w końcu maja br. Realizacja programu obejmowała jego podział na trzy fazy.
-
starty i lądowania, zarządzanie misją, integrację systemów misji z okrętowym systemem zarządzania walką, symulację sytuacji awaryjnych;
-
symulacje lądowania w trybie automatycznym na pokładzie okrętu nawodnego symulowanego poprzez lądowisko umieszczone na holowanej naczepie;
-
pokaz misji z zakresu bezpieczeństwa morskiego oraz patrolowania wód przybrzeżnych z użyciem wyposażenia zdolnego do identyfikacji obiektów. Zadania te wykonywał SW-4 RUAS Solo w trybie kierowania ze stacji naziemnej, z pilotem bezpieczeństwa na pokładzie.
Brytyjczycy w ramach programu RWUAS CCD sprawdzali możliwość zastosowania różnych kategorii śmigłowców w działaniach nad akwenami morskimi. Badano także koncepcję systemu śmigłowcowego zdolnego, z pokładu jednostek nawodnych klasy fregata, do prowadzenia operacji przeciwminowych, badań hydrograficznych i misji nadzoru z powietrza. Głównym wykonawcą umowy była Finmeccanica-AgustaWestland współpracująca z Atlas Elektronik UK (system przeciwminowy), BAE Systems (okrętowy system zarządzania walką), Pelydryn Ltd. (system hydrograficzny) i Selex-ES (systemy obserwacji).
SW-4 RUAS w 2014 roku prezentowany był włoskiemu ministerstwu obrony, niedawno uczestniczył także w ćwiczeniach Italian Blade organizowanych przez Europejską Agencję Obrony a dotyczących realizacji misji ISTAR (rozpoznanie, nadzorowanie, wskazywanie celów).
Pierwsze informacje o prowadzonym wspólnie przez AgustaWestland i Selex Galileo, na zamówienie brytyjskiego ministerstwa obrony, projekcie budowy wersji bezpilotowej SW-4 ujawniono w marcu 2011 roku. Maszyna miała być przeznaczona m.in. do działań morskich i operować z pokładów okrętów. Nazwany SW-4 Solo demonstrator o numerze fabrycznym 600401 został pokazany na Międzynarodowym Salonie Przemysłu Obronnego w Kielcach we wrześniu 2012 roku. Solo jest maszyną klasy RUAS/OPH (Rotorcraft Unmanned Aircraft System/Optionally Piloted Helicopter) i będzie mógł w docelowej wersji wykonywać loty bezzałogowe, jak i załogowe. Zasadniczym przeznaczeniem śmigłowca ma być rozpoznanie, patrolowanie i monitoring, transport ładunków (w czasie misji załogowych transport pasażerów), misje interwencyjne, np. wspieranie działań pościgowych, a także operacje z zakresu wsparcia i logistyczne. Dzięki możliwości wykonywania autonomicznych lotów bezzałogowych Solo może zostać wykorzystany do monitoringu środowiskowego, badania terenu skażonego i oceny skutków klęsk żywiołowych. W stosunku do standardowego SW-4 RUAS ma prawie nie zmienioną konstrukcję kadłuba i napędu. Zasadnicze zmiany zaszły w układzie sterowania maszyną – dodano układ sterowania zdalnego. Śmigłowiec będzie mógł zabrać 600 kg ładunku użytecznego przy masie maksymalnej 1800 kg. Przewidywane wyposażenie zadaniowe to np. radar SAR, głowica obserwacyjna, urządzenia rozpoznawcze (ELINT, SIGINT, EW). Napęd i osiągi mają pozostać bez zmian. Układ automatycznego sterowania lotem ma być całkowicie odłączany od układu sterowania maszyną w przypadku misji pilotowanych. Przebieg autonomicznego lotu bezzałogowego nadzorowany jest z naziemnego centrum sterowania, pełniącego funkcję automatycznego systemu zarządzania lotami rejestrowania i przekazywania danych na ziemię (obraz video, parametry telemetryczne, dane lotu). Dzięki systemowi przesyłania danych możliwe ma być korygowanie trasy zadania (standardowo profil lotu ma być załadowany przed lotem). W skład wyposażenia ma wejść autopilot, pozwalający na automatyczne włączanie silnika i awioniki, a następnie start i lądowanie bez udziału operatora. Dodatkowo układ awioniczny ma posiadać tryb awaryjnego automatycznego powrotu do bazy w przypadku zaniku połączenia z ziemią.
(MC)
fot. AgustaWestland
