2015-07-10 11:19:58
Boeing i PGZ sprawdzają możliwości współpracy przy AH-64E
Z każdym miesiącem w sposób widoczny zwiększa się zainteresowanie zagranicznych podmiotów polskim programem pozyskania śmigłowców szturmowych kryptonim Kruk. Według resortu obrony, ten program wskazano jako jeden z priorytetowych w planie modernizacji, jeszcze w bieżącym roku mamy poznać wskazanie dotyczące wybranej konstrukcji. Boeing oraz Polska Grupa Zbrojeniowa przeprowadziły dwudniowe warsztaty związane z możliwymi polami współpracy przy AH-64E Guardian.
Rozmowy prowadzono w Radomiu, tam znajduje się główna siedziba Polskiej Grupy Zbrojeniowej. Ze strony amerykańskiej uczestniczył w nich Boeing oraz podmioty wchodzące w skład programu AH-64E – General Electric, Raytheon, Lockheed Martin, Longbow Ltd. Ze strony polskiej uczestniczyli w rozmowach przedstawiciele ponad 10 spółek wchodzących w skład PGZ, oficjalne komunikaty nie wskazują o których podmiotach mowa. Można przyjąć, że pochodzą z sektora lotniczego, radarowego, optoelektronicznego, uzbrojenia rakietowego, usbrojenia strzeleckiego czy łączności. Najważniejsze podmioty PGZ z sektora lotniczego to śmigłowcowe WZL nr 1 z Łodzi (wytypowane także na centrum serwisowe nowego pokolenia wiropłatów SZRP), WZL nr 2 z Bydgoszczy (blisko związane z Lockheed Martin i programami F-16 i C-130 Hercules, należy także zwrócić uwagę na współpracę z Boeing, choćby marcowa prezentacja morskiego samolotu patrolowego Bombardier Challenger MSA odbyła się na terenie tej spółki), WZL nr 4 z Warszawy (silniki) i WSK PZL-Kalisz (silniki i elementy dodatkowe).
To co ponownie potwierdzono, to udział Boeinga oraz najnowszej generacji śmigłowca Apache – AH-64E Guardian, w polskim programie Kruk. Wojskowy harmonogram dla postępowania przewiduje podpisanie umowy z dostawcą w 2017 roku i jego realizację do 2022 roku. Potrzeby wskazane przez Siły Zbrojne RP i zaakceptowane do realizacji to 32 śmigłowce szturmowe (2 eskadry), następcy Mi-24D/W z 1. Brygady Lotnictwa Wojsk Lądowych. W ostatnich miesiącach pojawiają się także informacje płynące ze strony osób odpowiedzialnych za zakupy dla armii, że liczba maszyn może być mniejsza. Jest ona zależna od dostępnych środków finansowych oraz złożonych propozycji. Pojawiają się zwroty pokroju "około 30", "ponad 20", chociaż nie powinna nas zaskoczyć także ostateczna liczba, w pesymistycznej (może najbardziej realnej) perspektywie lotników Wojsk Lądowych związana z zakupem około 20 wyspecjalizowanych maszyn uderzeniowych.
(MC)
